Geplaatst op

Maatje van de maand: Demi

FAS-maatjesproject

Kacper en Demi lopen door de lege stallen op de kinderboerderij. Als Kacper iemand de stallen uit ziet mesten, fluistert hij tegen Demi: ‘Ik wil eigenlijk wel meehelpen.’ Na een bemoedigend knikje van Demi stapt hij erop af. Nog geen seconde later staat Kacper in de stal. Er is genoeg werk te doen! Uitmesten, kruiwagens wegbrengen én weer leeggooien… Verder lezen Maatje van de maand: Demi

Geplaatst op

Maatje van de maand: Carlijn

FAS-maatjesproject

Met de camera onder haar arm neemt Sandria maatje Carlijn mee op avontuur door het dorp waar ze woont. Langs haar school, de kerk, de supermarkt en het voetbalveld. Er komen bij Sandria steeds meer verhalen naar boven, trotse verhalen. Zo trots dat als iemand haar vraagt wie ze is, ze altijd met een glinstering in haar ogen zegt: ‘Ik ben Sandria en ik kom uit Rijkevoort!’  Verder lezen Maatje van de maand: Carlijn

Geplaatst op

Wensverhalen

FAS-maatjesproject

Met zelfgemaakte filmpjes, foto’s en knutselwerken presenteerden de kinderen en maatjes tijdens de viering van vijf jaar FAS-project trots hoe ze hun grote wens uit hebben laten komen. Wensen in alle soorten en maten. Van theeleuten bij de burgemeester, een beroemde vlogger worden tot op zoek gaan naar de hoogte. Lees en kijk je mee met de eerste vier wensen?

Verder lezen Wensverhalen

Geplaatst op

De woorden in mijn brein

Ervaring vrijwilliger FAS-project

Ik loop in het ziekenhuis, op weg naar de afdeling Radiologie. Niets geks, gewoon een controleafspraak voor mijn knie. Al lopend door de lange gang met witte muren bereik ik de balie. Ik meld mij aan. Als ik iets opzij kijk, zie ik een briefje hangen met de tekst: Bent u zwanger? Meldt u dit dan alstublieft even aan ons, “…en drink dan vooral geen alcohol”, denk ik er zelf gelijk achteraan. Ik heb sterk de neiging om dit met pen erbij te schrijven. Verder lezen De woorden in mijn brein

Geplaatst op

“Ik voel me geen volwassene”

Volwassen met FAS

18 jaar worden betekent: financiële verantwoordelijkheid, alcohol drinken, autorijden, stemrecht. Maar wat betekent dat als je FAS hebt? Kun je die vrijheden en rechten wel aan, wie bepaalt dat en hoe zit het dan eigenlijk met pleegzorg, begeleiding en zelfstandig wonen? Hierover gaan we in gesprek met pleegouders, zorgverleners en FAS-volwassenen tijdens het vijf jarig jubileum van het FAS-project op 24 maart a.s. Lees hier meer over deze dag en meld je aan!

Verder lezen “Ik voel me geen volwassene”

Geplaatst op

”Heb jij eigenlijk ook een moeder?”

Jasmijn op bezoek bij de burgemeester

6 juni 2017 opende Jasmijn een grote FAS-expositie op het MBO College in Hilversum. Ze wilde het lint graag doorknippen met de burgemeester, maar hij moest vergaderen. Vandaag niet. Vandaag mag Jasmijn naar zijn werkkamer komen om uit te leggen wat FAS is.

Verder lezen ”Heb jij eigenlijk ook een moeder?”

Geplaatst op

Maatje van de maand: Inge

FAS-maatjesproject

Mila speelt met haar maatje Inge het liefst op haar kamer. Doktertje, buschauffeurtje of schooltje. Vandaag heeft Mila zin in schooltje. “Wil jij een keer juf zijn?’’, vraagt Inge, ‘’dan mag je alles bepalen.” Mila kijkt Inge even bedenkelijk aan. Zo’n gek idee vindt ze het niet. Een paar seconden later gaat ze helemaal op in haar rol als juf. Met Inge als leerling. “Vandaag krijg je je rapport”, zegt Juf Mila triomfantelijk. Verder lezen Maatje van de maand: Inge

Geplaatst op

“Deze kinderen hebben jullie nodig”

FAS college-tour

“Sandria was acht maanden toen ze bij ons kwam wonen. Zij is ons zonnetje in huis, wij zijn haar niet anders gewend. Sandria kan zich minder goed concentreren, is erg klein en valt veel. Bij ons mag ze een donderwolkje zijn. Sandria hoort bij ons en wij bij haar.”

De studenten luisteren aandachtig naar het verhaal van Leonie (pleegmoeder van Sandria) die voor een zaal van ruim tachtig studenten van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen haar persoonlijke verhaal deelt. Samen met maatjes Heleen en Carlijn, die met foto’s, een film en eigen verhalen vertellen ze over hun ervaringen met kinderen die FAS hebben.

Verder lezen “Deze kinderen hebben jullie nodig”

Geplaatst op

Spoorloos

Andras is 24, maar lijkt al een heel leven achter de rug te hebben. In zijn zoektocht naar houvast is hij vaak de weg kwijtgeraakt. Begrijpelijk, want hoe kun je je grenzen bewaken als je niet aanvoelt wanneer je eroverheen gaat? Hij probeerde zijn frustraties in te perken, ging steeds meer jointjes draaien, raakte verslaafd aan cocaïne en verstrikt in vechtpartijen. Zijn huidige situatie klinkt als een ware plottwist. Toch ontbreekt er een essentieel stukje in zijn verhaal om zijn frustraties en de worsteling met FAS definitief een plek te kunnen geven: het verhaal van zijn biologische moeder.

Verder lezen Spoorloos